Historia hotelu

Kamienica z malowniczymi podcieniami, wspartymi na kamiennych kolumnach, jest najczęściej fotografowaną kamienicą w rynku Leszna. Budynek narożny, piętrowy z mieszkalnym poddaszem utrzymany jest w stylu barokowym.

 

Kamienica pod numerem 29 jest najstarszym budynkiem w rynku, prawdopodobnie wzniesionym w 1634 r., który wpisany był w pierwszych planach i aktach miejskich jako budynek z numerem 3. Większość zabudowy rynku stanowią kamienice wybudowane w latach 1870-1914. Sprzed wielkiego pożaru Leszna w 1790 roku dotrwały w niezmienionym stanie nieliczne barokowe kamieniczki z charakterystycznymi szczytowymi fasadami. Jedną z nich jest ta właśnie jedyna zachowana kamienica z podcieniami spośród pierwotnie kilku usytuowanych szeregowo w pierzei wschodniej.

W większości budynek utrzymał swój pierwotny kształt z fasadą czteroosiową z arkadowo-kolumnowym podcieniem sklepionym kolebkowo-krzyżowo. Nakryty jest dachem naczółkowym. Posiada piętro o podziale ramowym zwieńczone pięknym belkowaniem, a pod oknami płyciny. Tam zachowały się przepiękne witraże okienne z 1905 roku. Szczyt kamienicy jest rozczłonkowany pilastrami, z dużymi spływami, zamknięty gzymsem. Elewacja boczna jest ośmioosiowa i ma podobny podział piętra.

 

Kamienica była od początku budynkiem mieszkalnym z oficyną. Jednym z pierwszych właścicieli był Nikodem Paprocki, poborca podatkowy.

 

W 1817 roku za 5000 talarów dom zakupił piwowar Karol Ludwik Tieke, po którego śmierci w 1825 roku majątek odziedziczyła wdowa Anna Regina Tieke.

 

Od 1837 roku kolejnym właścicielem domu był kupiec Mark Ornstein, a po 10 latach został nim młynarz Jan Gotfryd Tschopke z żoną Ernestyną.

 

W 1849 roku majątek przeszedł w ręce destylatora Edwarda Arndta, zapewne późniejszego zięcia Tschopke. Kamienica została gruntownie przebudowana przez jego wdowę Marię Julię Arndt w drugiej połowie XVIII wieku. W 1885 roku nieruchomość przeszła w ręce kolejnego destylatora Hermana Arndta, który kontynuował prace.

 

Przypuszczalnie poszerzono kamienicę, powiększono wyszynk z kontuarem, powstał dach naczółkowy i dwie izby od frontu na poddaszu, a także podwyższono całą oficynę o jedną kondygnację. Od 1890 roku majątkiem gospodarował Antoni Kuśnierski z żoną Marią.

 

W maju 1905 roku na planie budowlanym, dotyczącym wyburzenia ścianek działowych jako właściciel figurował kupiec Ferdynand Stolpe. Na parterze urządzono piwiarnię i winiarnię oraz sanitariaty, a na piętrze zaplanowano restaurację i hotel z pięknymi witrażami. Od 1916 roku dzierżawcą lokalu był Stanisław Matyaszczyk, który specjalizował się w handlu dziczyzną, drobiem i rybami. W 1935 roku majątek przejęła firma Emila Schneidera, właściciela leszczyńskiego browaru i fabryki słodu.

 

Po trzech latach dostał się w ręce Franciszka Kubiaka, restauratora i destylatora.

 

W 1953 roku budynek został upaństwowiony. Przeszedł trzy małe remonty w 1961, 1973 i 1977 roku. Od 1995 roku obiektem zarządzała spółka Tempo.

 

Obecnymi właścicielami posesji od 2007 roku są zafascynowani przepięknym budynkiem Iza i Adam Kenkel. Starannie odrestaurowany zabytek mieści zgodnie z ponad stuletnią tradycją hotel i restaurację WIENIAWA.

Imprezy okolicznościowe Leszno
Hotel Wieniawa Leszno
Hotel Wieniawa Leszno
Hotel Wieniawa Leszno
Hotel Wieniawa Leszno
Rezerwacja pokoi hotelowych

Hotel / Restauracja Wieniawa Leszno

Restauracja / Hotel Wieniawa

Noclegi Leszno

© Wszelkie prawa zastrzeżone

Projekt i wykonanie: Pro Estate Solution